Hep özlediÄŸim, beklediÄŸim aÅŸkın böyle aniden kapımı çalıvereceÄŸini, izin almadan yüreÄŸimde bir köÅŸeye yerleÅŸeceÄŸini hiç düÅŸünmememiÅŸtim. Göz göze geldiÄŸimiz anda. Başımdan aÅŸağıya buzlu su dökülmüÅŸ gibi hissettim.
Bakışları içimi titretti, bilmediÄŸim, tanımadığım bir dünyanın kapıları açılıverdi önümde… Kimde, neydi, hangi sınıfta öÄŸrenciydi, daha önce onu görmemiÅŸtim. Bütün gün bu sorularla boÄŸuÅŸtum. Ä°lk ÅŸoku atlatıp kendime geldiÄŸimde okulda onu aramaya baÅŸladım. GerçeÄŸi öÄŸrenmem hiç zor olmadı tabii ki! Suratıma tokat gibi çarpan gerçeÄŸi…

       Söyledim. ÅžaÅŸkınlığımı ifade edecek sözleri ÅŸu an ben bulamıyorum. DüÅŸün bir kez, çat kapı bir öÄŸrenci geliyor ve ‘’ ben sizi gördüÄŸüm ilk andan beri seviyorum’’ diyor. Ne hissedersiniz bilemem ancak o bana karşı çok olgun, anlayışlı davrandı. Yaptığım çocukluklarla hayatını cehenneme çevirdiÄŸim halde sevgiyle yaklaÅŸtı.. incitmemek için çok uÄŸraÅŸ verdiÄŸini ÅŸimdi anlıyorum oysa o zamanlar çok incitmiÅŸtim. Bir gün bana hak vereceksin demiÅŸti evet onu anlıyorum ve hak veriyorum. En doÄŸrusunu yaptı. Zaman belki çılgın aÅŸkımı bitirdi. Ama ona olan saygım ve sevgim sonsuza kadar sürecek.